Op zondagochtend 17 december verzamelden buiten bij het ontvangsthuis van natuurbegraafplaats Koningsakker de nabestaanden en belangstellenden die zich hadden aangemeld om deel te nemen aan een unieke wandeling, de midwinterhoornwandeling.
Ieder veld van Koningsakker was toegewijd aan een midwinterhoornblazer van midwinterhoorngroep Doesburg, een beschermer van oeroud cultureel erfgoed. Gekleed in warme, traditionele kleding stonden zij als ‘wachters’ tussen de graven, met hun midwinterhoorns klaar om de stilte te doorbreken.
De midwinterhoorn is een lange, licht gebogen, houten hoorn met een lengte tussen de 120 en 150 centimeter. Over de geschiedenis van het midwinterhoornblazen zijn de meningen verdeeld. Men zegt dat de hoorns vroeger werden gebruikt door boeren om elkaar over lange afstanden boodschappen en signalen door te kunnen geven. Vast staat wel dat er van oudsher geblazen werd om aan te kondigen dat de dagen weer langer worden en zo het licht in te luiden. Traditioneel wordt er alleen op de midwinterhoorn gespeeld vanaf de adventstijd tot aan Driekoningen.
Met een medewerker of vrijwilliger van Koningsakker liepen de wandelaars langs de verschillende velden van de begraafplaats. Het geluid van de midwinterhoorn, dat zich liet horen door de Eikenlaan en over de velden, bracht een sfeer van magie en mysterie.
Na deze bijzondere wandeling verzamelden de mensen zich rondom vuurkorven bij het ontvangsthuis onder het genot en warme chocomel, koffie of thee. In dat moment van samenzijn werden niet alleen herinneringen gedeeld, maar ontstond er ook een nieuw hoofdstuk van verbondenheid tussen mensen, natuur, en traditie. Het geluid van de midwinterhoorn die kilometers ver draagt was indrukwekkend op de, anders zo stille, natuurbegraafplaats. De start van een periode waarin de dagen langer worden, waarbij er meer licht is en ruimte voor liefde en verbinding. Zo eindigde de ochtend, gehuld in de zachte deken van de winter, op Koningsakker.
(Momenteel wordt er door het Nederlands Openlucht Museum veel aandacht besteed aan dit stukje cultureel erfgoed, zij waren dan ook aanwezig om de midwinterhoornblazers van de Midwinterhoorngroep Doesburg te filmen.)
Op zondag 8 november herdachten nabestaanden hun dierbaren tijdens een bijzondere Allerzielen op Koningsakker. Met zo'n 1500 lichtjes, persoonlijke boodschappen en prachtige pianomuziek kijken we terug op een waardevolle middag en avond.
Wat maakt dat een plek meteen vertrouwd voelt? Dat je stil wordt, zonder precies te weten waarom? Misschien is het geen toeval dat sommige plekken je raken, nog voordat je er woorden aan kunt geven.
Brenda van der Veen is cateringmedewerker op Koningsakker. Ze vertelt over haar werk, de bijzondere contacten met nabestaanden en waarom ze zich hier vanaf het begin op haar plek voelt.