Op zondag 8 november kwamen op natuurbegraafplaats Koningsakker nabestaanden samen om hun dierbaren te herdenken. Vanaf de middag werden zij welkom geheten op Koningsakker. Er was alle ruimte om het graf van een dierbare te bezoeken, een briefkaarsje aan te steken of even samen te zijn.
Naarmate de middag overging in de avond en de schemering langzaam over de velden viel, werden de lichtjes steeds meer zichtbaar. Zo’n 1500 kaarsjes verlichten de graven. Een prachtig gezicht, waarbij je bijna vanzelf even stil werd.
Het was een middag en avond waarin ruimte was voor herinneringen, een moment voor jezelf en het samenzijn met anderen. Voor sommigen was het de eerste keer dat zij Allerzielen op Koningsakker meemaakten, voor anderen een vertrouwd moment om naar uit te kijken.
Bezoekers konden een briefkaars schrijven bij aankomst. Op het waslaagje schreven zij met een houtskool krijtje een naam, een lieve groet of een boodschap voor degene die zij missen. Daarna werd het opgerold tot een klein kaarsje en aangestoken. Zo kreeg ieder lichtje iets heel persoonlijks mee.
Pianist Bart Spruit begeleidde de middag en avond met zijn prachtige pianospel. De muziek klonk over de velden en gaf de momenten van herdenken een bijzondere sfeer.
Ook bij het ontvangsthuis was ruimte om elkaar te ontmoeten, iets warms te drinken en even bij te praten. Ons team, vrijwilligers en de Zusters van Abdij Koningsoord waren aanwezig om iedereen welkom te heten en waar nodig een helpende hand te bieden.
Na afloop ontvingen we mooie berichten van bezoekers. Het is fijn om te lezen dat juist de kleine dingen zoveel kunnen betekenen. Dat mensen zich welkom voelen en ervaren hoeveel aandacht er aan deze middag en avond is besteed.
Berichten van nabestaanden:
‘Ondanks de grote aantallen waarmee jullie te maken hebben, voelde het persoonlijk. Er was opnieuw die sfeer van welkom, rust en hartelijkheid. Ik kwam in een warm bad, waarbij ik me meer dan welkom voelde.’
Ook de briefkaars en de lichtjes maakten indruk:
‘Het opsteken van een kaarsje met een boodschap vond ik bijzonder. Bij het lopen naar het graf zag ik dat alle graven een lichtje hadden. Ondanks het verdriet dat er nog steeds is, vond ik dat er met zoveel zorg en respect werd herdacht.’
Een andere familie vertelde hoe waardevol het was om hierbij aanwezig te zijn
‘Wat was het ontzettend mooi en met zoveel zorg en liefde georganiseerd. De briefkaars waarop we nog een boodschap konden schrijven, de lichtjes op de graven, de muziek en de fijne sfeer. We hebben dit als heel bijzonder ervaren en zullen het niet vergeten.’
Als we terugkijken op deze Allerzielen, denken we aan de vele lichtjes, de prachtige pianoklanken over de velden van pianist Bart Spruit, de persoonlijke boodschappen en alle ontmoetingen. Maar vooral aan de mensen die samenkwamen om iemand te herinneren die zo bij hen hoort.
We zijn dankbaar voor iedereen die deze middag en avond met ons heeft gedeeld. En natuurlijk ook onze gedreven vrijwilligers, die met zoveel aandacht en betrokkenheid hebben geholpen. Samen hebben zij met ons, van de opbouw, het parkeren tot de catering en de afbouw, deze middag en avond mogelijk gemaakt.
De lichtjes zijn inmiddels weer gedoofd. Maar de namen, de verhalen en de mooie herinneringen die deze dag samenkwamen, blijven.
We kijken met warmte terug op een bijzondere Allerzielen op Koningsakker.
Wat maakt dat een plek meteen vertrouwd voelt? Dat je stil wordt, zonder precies te weten waarom? Misschien is het geen toeval dat sommige plekken je raken, nog voordat je er woorden aan kunt geven.
Brenda van der Veen is cateringmedewerker op Koningsakker. Ze vertelt over haar werk, de bijzondere contacten met nabestaanden en waarom ze zich hier vanaf het begin op haar plek voelt.
Op Koningsakker willen we er voor iedereen zijn, ook voor wie wat minder mobiel is. Daarom bieden we de mogelijkheid om met onze E-Car/Golfkar een graf te bezoeken.