
Afgelopen zondag, 22 december, vond op Natuurbegraafplaats Koningsakker een bijzonder moment van samenzijn plaats. Na het luiden van de tien uur klok bij Abdij Koningsoord in Arnhem klonken de indrukwekkende tonen van de Midwinterhoorn, geblazen door Midwinterhoorngroep Doesburg. Het geluid, dat kilometers ver draagt, bracht een unieke sfeer over de velden van Koningsakker.

Ondanks de regen lieten de mensen die zich hadden aangemeld (waaronder ook veel nabestaanden) zich niet ontmoedigen. Om 9:45 uur verzamelden zij zich bij het ontvangsthuis van natuurbegraafplaats Koningsakker. Na een kort welkom volgde een wandeling in groepen over de velden van de natuurbegraafplaats, waarbij de Midwinterhoornblazers op verschillende plekken hun boodschappen en signalen over de velden lieten horen.
De Midwinterhoorn is een lange, licht gebogen, houten hoorn van 120 tot 150 centimeter. Over de oorsprong van het midwinterhoornblazen bestaan verschillende theorieën. Volgens sommigen gebruikten boeren de hoorn om over lange afstanden met elkaar te communiceren. In de oorlog om te waarschuwen voor de vijand. Tegenwoordig wordt de midwinterhoorn vooral tijdens de adventsperiode bespeeld, als symbool voor licht en verbinding in donkere dagen. Vanuit deze gedachte vulden de klanken van de Midwinterhoorn afgelopen zondag de velden van Koningsakker.
Dit was inmiddels het derde jaar dat we dit moment van licht en troost voor nabestaanden op Koningsakker verzorgden. Het klankspel van de Midwinterhoorn maakte een diepe indruk op de anders zo stille natuurbegraafplaats. Dit moment markeerde de start van een periode waarin de dagen langer worden en er meer ruimte ontstaat voor licht, liefde en verbinding. We sloten de ochtend gezamenlijk af met warme chocolademelk, koffie, glühwijn, een lekkere koek en de gezellige warmte van vuurkorven.
Nabestaanden deelden hun emoties en dankbaarheid over deze bijzondere wandeling:
“Het geluid van de Midwinterhoorn bracht me even terug naar de wandelingen die ik met mijn vader maakte. ” Het voelde alsof hij heel dichtbij was.”
“Wat een prachtig moment. Het gaf me ondanks de regen en kou toch ook warmte om deze ochtend door te brengen met anderen die ook een dierbare hier hebben liggen.”
“De klanken van de Midwinterhoorn gaven me hoop en troost. Dit moment draag ik mee in mijn hart.”
Bekijk hier de video van Andy Arnts (o.a. schrijver van het boek ‘De stille wijzen’) voor een impressie van deze bijzondere ochtend en geniet van de magie van de midwinterhoornblazers.
Deze inhoud van YouTube wordt niet getoond omdat je hiervoor geen cookies hebt geaccepteerd.

Op zondag 8 november herdachten nabestaanden hun dierbaren tijdens een bijzondere Allerzielen op Koningsakker. Met zo'n 1500 lichtjes, persoonlijke boodschappen en prachtige pianomuziek kijken we terug op een waardevolle middag en avond.

Wat maakt dat een plek meteen vertrouwd voelt? Dat je stil wordt, zonder precies te weten waarom? Misschien is het geen toeval dat sommige plekken je raken, nog voordat je er woorden aan kunt geven.

Brenda van der Veen is cateringmedewerker op Koningsakker. Ze vertelt over haar werk, de bijzondere contacten met nabestaanden en waarom ze zich hier vanaf het begin op haar plek voelt.