Hier, waar hij altijd een beetje bij ons is
Claar en haar bonusdochters Lilly en Hannah vertellen over Willem Weeda, ook wel Pie genoemd, en hoe ze hem dichtbij blijven voelen.
Toen Willem ziek werd, stelde Claar voor om eens naar een natuurbegraafplaats te kijken. Willem kende Koningsakker al van zijn mountainbiketochten en was meteen enthousiast. Hij koos een plekje op het Winterveld, bij een boompje en drie hazelaars.
Hij vond het mooi dat zijn gezin een stukje moest wandelen om hem te bezoeken. Die wandeling geeft rust en biedt ruimte om even alleen te zijn. Claar gaat er nog regelmatig naartoe en ligt bij mooi weer soms even naast hem.
Zijn dochter Lilly herinnert zich hoe trots haar vader was op zijn keuze. Bij de uitvaart hield ze het boompje op het Winterveld stevig vast. Willem bleef ook na zijn diagnose positief. ‘Ik heb een mooi leven gehad’, zei hij, al had hij graag samen met Claar oud willen worden en zijn dochters verder zien opgroeien.
Zijn motto was: ‘Het leven is een ambacht, en werken kan altijd nog.’ Ook nu leren Claar, Lilly en Hannah nog van hem: maak het leven niet onnodig zwaar en heb het fijn met elkaar.
De uitvaart op Koningsakker werd warm en persoonlijk, precies zoals Willem het wilde. Zijn dochter Lilly Luna schreef het lied: Nu, dat hij zelf graag wilde horen. Ze kon hem de opname nog laten horen voordat hij overleed. Later bracht ze het nummer uit. Veel mensen vertelden haar hoeveel troost ze eruit haalden.
Hannah kijkt met warme gevoelens terug op die dag. Er was alle ruimte om er een eigen moment van te maken. Terwijl de familie Willem naar zijn laatste rustplaats bracht, brak na de regen de zon door en vloog een kwikstaartje met hen mee. Een klein, bijzonder moment dat hen is bijgebleven.
Claar, Lilly en Hannah dragen ringen van olivijn die ze van Willem kregen, met een persoonlijke inscriptie. Bij Lilly en Hannah staat erop: ‘Je vader is de wind’, een regel uit een lied van Acda en de Munnik. Als ze op Koningsakker zijn, voelen ze vaak een zuchtje wind. Voor hen is dat een bijzondere herinnering aan Willem.
Het gezin komt nog regelmatig naar Koningsakker. De natuur brengt rust en biedt ruimte om samen herinneringen te delen. Ook de warme ontvangst betekent veel voor hen.
Hun wens is dat Koningsakker ook voor anderen zo mag zijn: een omgeving waar je in alle rust afscheid kunt nemen, herinneringen kunt koesteren en je verbonden kunt blijven voelen met degene die je mist.
